ELEKTROTECHNIKA PO ANGIELSKU

    Począwszy od września 2003 roku w naszej szkole prowadzone są zajęcia "Elektrotechnika po angielsku" w wymiarze jednej godziny tygodniowo w formie zajęć nadobowiązkowych. Prowadzone są one zgodnie z zasadami nowoczesnej techniki metodycznej, jaką jest metoda projektów. Konkretnie w tym przypadku, celem działania każdego ucznia jest przygotowywanie, krótkiej (na początku około 5 minutowej) prezentacji (wykładu) połączonej z pokazem (rysunki, schematy) wygłoszonej w języku angielskim oraz polskim (tłumaczenie każdego zdania) i w taki sposób, aby słuchający wykładu (inni uczniowie) przez powtarzanie zdań za prowadzącym mogli się również uczyć.

    W zajęciach uczestniczą jak do tej pory jedynie uczniowie klasy pierwszej technikum elektrycznego, co jest zrozumiałe ze względu na kierunek kształcenia, który sobie wybrali. Nie oznacza to jednak, że inni uczniowie nie mogą brać udziału w tych zajęciach, ponieważ zasadniczo (przynajmniej na początkowym etapie) celem tych zajęć jest rozszerzanie znajomości języka angielskiego nie tylko w dziedzinie elektryczności ale również każdej innej, którą słuchacz sobie wybierze. Jak do tej pory przykładami wybranych tematów mogą być - "sprzęt dyskotekowy"," ekrany ciekłokrystaliczne", ale również " tuningowanie samochodów" a nawet "włoskie drużyny piłkarskie".

    Zasada opiera się na tym, że każdy uczeń musi wybrać sobie tylko taki temat, który jest zgodny z jego zainteresowaniami. Jest to jeden z elementów stosowanej metody, który gwarantuje zaangażowanie ucznia w prace nad projektem a co przy stosowaniu konwencjonalnych metod dydaktycznych (gdzie temat zajęć nie zależy od woli ucznia, ale od przyjętego przez nauczyciela programu nauczania) niestety nie jest możliwe. Po wybraniu tematów uczniowie dobierają się w zespoły (zgodne lub pokrewne z wybranym tematem) i z pomocą nauczyciela prowadzącego, wyszukują w Internecie anglojęzyczne materiały dotyczące tematu, który sobie wybrali. W czasie tego wyszukiwania następuje etap zapoznawania się ucznia z zagadnieniami łączącymi się z tematem wybranym oraz proces uściślania i zawężania zakresu omawianego zagadnienia. Materiały te są następnie drukowane i powielane tak aby każdy uczeń mógł pracować indywidualnie. Kolejnym etapem jest praca z tekstem (tłumaczenie, uczenie się wymowy, redagowanie tekstu wynikowego oraz uczenie się go na pamięć), która odbywa się indywidualnie lub zespołowo (w czasie zajęć, które mają charakter konsultacji lub w domu) pod kontrolą i przy pomocy nauczyciela, który służy radą i odpowiada na pytania, na które uczniowie sami w toku indywidualnej pracy nie potrafili znaleźć odpowiedzi.

    W efekcie takiej pracy, każda przygotowana prezentacja jest specyficzna i jedyna w swoim rodzaju, przez co może być bardzo ciekawa i atrakcyjna dla słuchaczy. Dodatkowo proces uczenia się nie kończy się jedynie na etapie przygotowania prezentacji ale jest kontynuowany w czasie brania udziału w prezentacjach wygłaszanych przez kolegów (sposób wygłaszania prezentacji). Uczniowie nie otrzymują żadnych ocen ani nie są pytani a jedynym motorem ich działania jest chęć zdobywania wiedzy (zgodnej z ich zainteresowaniami) oraz satysfakcja z wykonanej pracy (satysfakcja z przeprowadzonej prezentacji - publiczne wystąpienie) a także konieczność dorównania innym w przygotowywaniu i wygłaszaniu takiej prezentacji.

     Choć praca z młodzieżą w formie przyjętej na zajęciach z "Elektrotechniki po angielsku" jest dopiero na etapie początkowym, to jednak już pewne efekty są widoczne a mam tu na myśli choćby fakt, że uczniowie biorą udział w zajęciach, które są przecież nie obowiązkowe. Mam nadzieję, że choć pewnie błędów i potknięć się nie ustrzeżemy to jednak taka forma prowadzenia zajęć da dobre wyniki i będzie mogła być coraz szerzej stosowana w szkolnictwie.